İstismar

Pedagojik açıdan çocuk istismarı, bir yetişkinin veya kendinden büyük bir çocuğun, çocuğun sağlığını, fiziksel ve psikososyal gelişimini olumsuz etkileyen her türlü eylemi veya ihmalidir. İstismar, sadece fiziksel şiddet değil, çocuğun ruhsal bütünlüğüne yönelik her türlü saldırıyı kapsar.İstismar türleri genellikle dört ana başlık altında incelenir:

1. Fiziksel İstismar: Çocuğun kaza dışı bir yolla fiziksel olarak zarar görmesidir. Genellikle "disiplin" adı altında yapılan fiziksel cezalandırmaları da kapsar.Tokat atma, sarsma, yakma, vurma.Çocuğun tıbbi yardım almasının engellenmesi.

Belirti: Vücutta açıklanamayan morluklar, yanık izleri veya çocuğun yetişkinlerden korkması.

1. ⁠Duygusal İstismar: Çocuğun özgüvenini ve ruh sağlığını bozan süreklilik arz eden davranışlardır. En yaygın ve tespiti en zor istismar türüdür.Aşağılama, reddetme, sürekli eleştirme.Tehdit etme veya korkutma.Çocuğu sevgi ve ilgiden mahrum bırakma.

Belirti: Aşırı içe kapanıklık, düşük özgüven veya gelişimsel gerilikler.

3. Cinsel İstismar: Çocuğun tam olarak anlamadığı, onay veremeyeceği veya gelişimsel olarak hazır olmadığı cinsel aktivitelere dahil edilmesidir.Dokunma, teşhircilik, müstehcen içerik izletme.Cinsel amaçlı her türlü fiziksel temas.

Belirti: Yaşına uygun olmayan cinsel bilgi, kabuslar veya genital bölgede ağrı/rahatsızlık.

4. İhmal: Çocuğun bakımıyla yükümlü kişilerin; çocuğun temel ihtiyaçlarını karşılamamasıdır.

* Fiziksel İhmal: Beslenme, barınma ve giyim ihtiyaçlarının karşılanmaması.

* ⁠Eğitimsel İhmal: Çocuğun okula gönderilmemesi veya eğitiminin aksatılması.

* ⁠Duygusal İhmal: Çocuğun duygusal ihtiyaçlarına kayıtsız kalınması.